Zwierciadło pęka w odłamków stos

2 odpowiedzi do “Zwierciadło pęka w odłamków stos”

1. Wykwintne przyjęcie, znani i bogaci oraz miejscowi bawią się i prowadzą żywiołowe dyskusje. Jedna z kobiet trafia na zatrutego drinka. Czy był przeznaczony dla niej? Kto dosypał czegoś do drinka?

   Starsza pani jest miejscową skarbnicą wiedzy. To do niej udaje się prowadzący śledztwo, żeby uzyskać cennych wskazówek. Czy wspólnymi siłami uda się im rozwiązać zagadkę?

   Zacznę od tego, że książka wygląda świetnie. Cała seria pięknie prezentuje się na półce i chciałbym kiedyś ją zgromadzić.

   Agatha Christie jest zwana królową kryminałów, a pierwsze co przychodzi mi na myśl to jej bohater Herkules Poirot. Nie znałem wcześniej książek z Jane Marple, staruszką, której hobby jest rozwiązywanie zagadek kryminalnych. I trzeba przyznać, że wychodzi jej to świetnie.

   Bałem się, że książka będzie trochę przestarzała i niestety, ale to się sprawdziło. Najgorsze były dla mnie dialogi. Oddają realia tamtych czasów, ale są przegadane, trochę dla mnie sztuczne (teraz tak się już nie mówi). Miejscami się przy nich męczyłem.

   Sama zagadka kryminalna jest na wysokim poziomie. Co chwilę dostajemy jakieś nowe fakty, nowych podejrzanych, a jednocześnie obalane są poprzednie teorie. Mnie rozwiązanie sprawy zaskoczyło.

   Na plus również metody przekazywania czytelnikom informacji. Dostajemy je z różnych źródeł i od innych bohaterów.

   Zaloguj się, aby odpowiedzieć

2. Na przyjęciu aktorki Mariny Gregg ginie pani Heather Badcock. Rodzą się podejrzenia, że zabójczy koktajl nie był przeznaczony dla niej.
   Kto w takim razie jest ofiarą, a kto mordercą?

   Poza zręcznymi sztuczkami mordercy i bystrym umysłem panny Marple, moją uwagę zwróciła postać panny Knight opiekunki starzejącej się Jane. Sceny z jej osobą wprawiały mnie w rozbawienie, podobnie jak pomysłowość jej podopiecznej. Po raz kolejny można dostrzec, obraz zmieniającego się świata z perspektywy starszej pani. Kolejną kwestią podniesioną w powieści jest pragnienie macierzyństwa przez Marinę. Adopcje, urodzenie upośledzonego dziecka i postępowanie w związku z tą sytuacją. W tych kwestiach pewne sprawy pozostały bez odpowiedzi, ale usprawiedliwiam je czasami w jakich żyła autorka.
   Podsumowując, choć nie zaliczę tej propozycji do moich ulubionych, to polecam ją wszystkim fanom kryminałów.

   Zaloguj się, aby odpowiedzieć