Żyć szybko
Autor:
Tytuł oryginalny:
Data wydania:
Data 1. wyd. oryg.:
Kategoria:
Wydawnictwo:
Tłumaczenie:
Stron:
ISBN:
Laureatka Nagrody Goncourtów 2022, najbardziej prestiżowej francuskiej nagrody literackiej!
W rozgorączkowanej, pełnej napięcia narracji Brigitte Giraud, odliczając dni do katastrofy, usiłuje zrozumieć, jak doszło do wypadku, w którym zginął jej mąż. Dwadzieścia lat później robi bilans i jeszcze raz stawia te wszystkie pytania, które przez lata pozostały bez odpowiedzi. Przypadek, przeznaczenie czy zbieg okoliczności? Wraca do tych dziwnych dni, pozornych drobiazgów, które doprowadziły do tragedii, z czułością naświetla postać męża i, po raz ostatni, cudownie wskrzesza ich związek.
„Żyć szybko” to książka o wielkiej wrażliwości, która opowiada absolutnie uniwersalną historię, ponieważ każdy przeżył doświadczenie utraty kogoś i próbował w myślach cofnąć się w czasie, rozważając różne warianty wydarzeń.
Pierre Assouline, Akademia Goncourtów
Aktualności
- Wybrano najlepszą szczecińską książkę 80-leciaW tym roku mieszkańcy Szczecina obchodzili dwa znaczące jubileusze: 80-lecie Szczecina oraz 30-lecie istnienia...
- „Podniebie” – przeczytaj darmowy fragment najnowszej powieści Agnieszki GracyLaureatka Nagrody Wielkiego Kalibru 2024, Agnieszka Graca, powraca z najnowszą powieścią, kontynuacją debiutanckiego „Czarnego...
- Oto 10 najlepiej zarabiających polskich pisarzy 2024 rokuTygodnik „Wprost” opublikował zestawienie najlepiej zarabiających polskich pisarzy 2024 roku. Kto znalazł się na...
- 14 najlepszych zagranicznych książek roku 2024 według magazynu „Polityka”Zbiory opowiadań i powieści z różnych stron świata. Głośne nazwiska, wyczekiwane powroty oraz autorzy,...
Chwałą jednych jest, że piszą dobrze, a innych, że się do tego nie zabierają.
Jean de La Bruyère
Pamiętaj, że wszystko można zacząć od nowa. Jutro jest zawsze świeże i wolne od błędów.
Lucy Maud Montgomery, Ania z Zielonego Wzgórza
I z każdym dniem wiedziałem mniej, i z każdym dniem popadałem w rozpacz, że nigdy nie przeczytam tego, co powinienem przeczytać.
Marek Hłasko, Piękni, dwudziestoletni
Wolę książkę, która ma niepoważne zamierzenia i poważne osiągnięcia, od dzieł, które mają poważne zamierzenia i niepoważne osiągnięcia.
Antoni Słonimski
Czytamy, by wiedzieć, że nie jesteśmy sami.
C. S. Lewis
Ciekawe życie mają tylko ci, którzy potrafią tę ciekawość dostrzec.
Rafał Kosik, Felix, Net i Nika oraz Teoretycznie Możliwa Katastrofa
Nadchodzące wydarzenia
| ◄ | marzec 2026 |
► |
| pon. | wt. | śr. | czw. | pt. | sob. | niedz. |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13Poznańskie Targi ... | 14Poznańskie Targi ... | 15Poznańskie Targi ... |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | 31 |






Jeden komentarz
„Taka troche nijaka”.
„Przeczytać szybko”.
„Nie mam pojęcia, po co ona w ogóle powstała”.
„Trace wiare we francuska literature”.
To tylko kilka komentarzy, które próbowały mnie odwieść od „Żyć szybko” Brigitte Giraud. Na całe szczęście nieskutecznie!
„Żyć szybko” Brigitte Giraud to bardzo osobista książka. Pisarka powraca do wydarzeń sprzed dwudziestu lat – wydarzeń, które poprzedzały śmiertelny wypadek motocyklowy jej męża Claude’a. „Co by było gdyby…?” pyta autorka i stara się w tej książce rozprawić raz na zawsze z nieustającymi spekulacjami i irracjonalnymi wątpliwościami sprawiającymi, że żyje „w trybie przypuszczającym czasu przeszłego”. Giraud, poprzez szczegółową analizę wydarzeń z przeszłości, dzieli się swoim bólem i tęsknotą za mężem. Z każdej strony wypływa żal, smutek, złość, bezsilność, ale przede wszystkim ogromna miłość.
„Nie wczułam się w te tragiczne emocje, bo ich nie znalazłam”.
„[…] zabrakło mi w niej emocjonalności. liczyłam, że poruszy moje serce, zostawiając w nim ślad, ale niestety.. pozostała mi obojętna”.
Komentarze tak różne od tego, co ja sama czułam podczas lektury. Zastanawiałam się, dlaczego tak jest? Dlaczego ta opowieść niektórych w ogóle nie porusza, a innych wprost przeciwnie? Doszłam do wniosku, że osoby, które doświadczyły podobnego, nieodwracalnego cierpienia, mogą zupełnie inaczej odbierać tę książkę, niż te, które nie mają takich doświadczeń. Wynosimy to, z czym sami przyszliśmy. Historia i emocje Giraud mogą przywoływać nasze własne historie i emocje. Wtedy to gdybanie nie wydaje nam się już nudne i męczące, a połączenie obsesji, absurdu i racjonalności nie aż tak dziwne. My to wszystko bardzo dobrze znamy, bo mamy nasze własne „gdyby…”.
„Żyć szybko” Brigitte Giraud przyniosło mi ukojenie i utwierdziło w przekonaniu, że warto ufać swojej własnej intuicji.